Dagli

Reaksyon

Naging malaking kawalan ang pagpapasara ng ABS-CBN para sa Press Freedom. Maraming naapektuhan. Maraming natakot. Subalit, marami pa ring kasangga ng katotohanan.

School Paper Adviser

“Ito ang dapat mong isulat.”

“Ayan lang.”

“Huwag mong isama ‘yan.”

Mapait na lamang akong napangiti sa mga itinuturo ng naririnig kong boses.

Huminga ako nang malalim bago sabay-sabay pinagana ang aking mga daliri. Tinipa ang mga letra. Bumuo ng mga salita hanggang sa makagawa na ng mga pangungusap para maging balita.

At nang matapos. Pikitmata itong binasa. Maraming kamalian. Maraming pinalitan na katotohanan.

Ngunit anong magagawa ko. Ito raw ang dapat kong gawin, sabi ng boses na nagsalita kanina.

Kailangan kong magsulat ng limitadong balita para lamang maging tanyag na mambabalita sa pagdating ng panahon.

Kaya naman, gusto ko man maging totoo. Siguro, tama nga ang nagtatama sa akin kanina.

Tama siya. Tama ang utak ko at nararapat ko siyang sundin para hindi mapatalsik sa paaralang ito.

Balita ng Barbero

“Ano ‘to?!”

Kapapasok ko pa lamang sa silid dahil ipinatawag ako ng aking school paper adviser nang isang sigaw ang sumalubong sa akin.

“Sabihin mo Ms. Leah, anong ibig sabihin ng mga isinulat mo?” bakas ang inis sa mga binibitiwang salita nito.

Tahimik na lamang akong pumasok at nakayukong humarap sa kanya.

“Iskolar ka ng paaralang ito, for God’s sake! At kinuha ka namin dahil sa angking tapang mo sa pagsusulat ng katotohanan,” bakas ang pagkadismaya sa boses nito na nagpangilid sa mga mata ko. “Pero ano ‘to?! Bakit puro peke ang mga isinulat mo rito? Sabihin mo nga, gusto mo pa ba maging sikat na journalist? Ha? Ano? Sumag–”

“Gusto ko po.” Naiiyak akong nag-angat ng tingin para salubungin ang nangangalit niyang mga mata. “Gustong-gusto ko po pero ayoko pa pong mamatay nang maaga,” nanghihina kong sambit.

Magna, hindi Magdalena

“Basahin mo lamang ang mga isinulat ko habang nakaharap sa kamera. Walang labis at walang kulang. Kung ayaw mong matanggalan ng scholarship.”

Mariin na lamang akong napapikit dahil sa sinabi ng aking senior. Paulit-ulit itong naririnig ng aking isipan habang nakatitig sa kamerang malapit nang buksan.

“Pagod na ako.”

“3…”

“Walang magaling na sinungaling.”

“…2”

“Ayoko na.”

“…1”

“Tama na!”

Malaya kong nginitian ang kamera bago tumikhim at nagsalita.

“Magandang umaga sa inyong lahat. Buksan niyo ang inyong mga isipan. Mali sila. Mali ang gob–”

“Tigil!”

Mabilis isinara ng nagbi-video ang kamera. At mabilis akong hinawakan ng senior ko bago ako madiing kinaladkad.

“A-aray!” daing ko nang bitiwan niya ako.

“Anong ibig sabihin no’n?!” gigil niyang sambit. “Hindi ba sinabi ko, basahin mo ang balitang isinulat ko kung ayaw m–”

Mapait na lamang akong ngumiti.

“Mas mainam na sigurong mawalan ako ng scholarship kaysa mawalan ng dignidad.”

[Nagkamit ng Unang Gantimpala sa ginanap na patimpalak sa Pagsulat ng Dagli (Elimination Round) ng Vox Veritas. Ang pangunahing tema ng patimpalak ay “Campus Journalism: Sarili, Pahayagan, at Bayan” mula sa deliberasyon nina Maria Kristelle Jimenez at Marius Carlos, Jr.]

Isang aspiring writer at Grade 11 STEM student si Lei De Guzman, o @NP_WP09 bilang Wattpad username. Kasalukuyan siyang nag-aaral sa Pasay City West High School, at nagtapos na may karangalang with honors sa kaniyang junior highschool. Mahilig siyang magbasa at sumulat ng mga kuwento na may temang pantasya. Paborito niya ang tungkol sa mahika, lalong-lalo na kung ito ay patungkol sa mitolohiyang Pilipino.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: