Regional Tula

Abyan

Isa ka sa madamo
nga ginabuhi sang kaugalingon
nga kusog, balhas,
dugo, luha, kag kakapoy.

Ginabatyag mo ang kagutom—
sang pagpalangga,
sang pag-ulikid, sang pagtatap,
sang maayong buas-damlag.

Wala sing bino
nga magadula sang imo kauhaw
sa pagbatyag, sang pag-atipan
sa ti-on sang ital-ital.

Huo, Abyan,
indi ka baganihan.

Apang, Abyan
ang imo magaras nga palad
ang salandigan sang kabuhi
balhas mo ang magapatubo

sa binhi sang kahilwayan
ang imo dugo ang mangin bino
nga igapanagtag sa gina-uhaw
luha mo ang bulong sa kahuyang

kag ang imo kakapoy
ang magabuhi sa aton buas-damlag.

Indi matuod ang hambal nila
nga ikaw isa ka baganihan.

Sa matu-od, ikaw ang isa
sa mga tumalagsahon nga tawo—
nagabatyag sang kahadlok,
kasubo, kamingaw kag gutom.

Ang imo gahum tumalagsahon.
Ang pagbulig labaw sa kaugalingon,
sa pag-atipan sa nagamasakit,
sa pagpakaon sa mga ginagutom,

sa paghatag sang katawhayan
sa kadam-an.
Sa pihak sang katalagman,
sa pihak sang kakapoy.

Huo, Abyan,
Indi ka baganihan

nga mahimo lang dayawon
kag pasalamatan.

Isa ka sa kadam’an
nga nagakinanghalan
sang pagtatap,
sang bulig gikan sa mga gamhanan.

Bangud indi ka baganihan,
isa ka ka trabahador,
may kabuhi.
Nagakinahanglan.

Nga napreso sa hulot
sang katungdanan
pangabuhian
kapigadohon.


Kaibigan*

Isa ka sa marami,
na binubuhay ng sarili
na lakas, pawis,
dugo, luha, at pagod.

Dinadamdam mo ang gutom—
ng pagmamahal
ng pag-alala, ng pag-aaruga,
ng magandang hinaharap.

Walang bino
ang makakapawi ng ‘yong uhaw
sa pagdaramdam, sa pag-aruga
sa oras ng kagipitan.

Oo, Kaibigan,
hindi ka bayani.

Ngunit, Kaibigan
ang magaspang mong palad
ang sandigan ng buhay
pawis mo ang magpapasibol

sa binhi ng kalayaan
ang ‘yong dugo ang magiging alak
na ibabahagi sa mga inuuhaw
luha mo ang gamot sa kahinaan

at ang pagod mo
ang bubuhay sa ating kinabukasan.

Hindi totoo ang sabi nila
na ika’y isang bayani.

Sa katotohanan, isa ka
sa mga taong di-pangkaraniwan—
nakakaramdam ng takot,
kalungkutan, pag-iisa at gutom.

Ang gahum mo’y kakaiba.
Ang pagtulong higit sa sarili,
sa pag-aruga sa may-sakit,
sa pagpapakain sa mga nagugutom,

sa pagbigay kaginhawahan
sa karamihan.
Sa kabila ng peligro
sa kabila ng pagod.

Oo, Kaibigan,
hindi ka bayani

na maari lang hangaan
at pasalamatan.

Isa ka sa marami
na nangangailangan
ng pag-aaruga,
ng tulong mula sa maykapangyarihan.

Sapagkat indi ka bayani,
isa kang mangagawa
may buhay.
Nangangailangan.

Na nakakulong sa silid
ng responsibilidad
kabuhayan
kahirapan.

*Salin sa Filipino


Orland Agustin Solis is currently pursuing a BA in Literature at the University of the Philippines Visayas. His writing has appeared in “Nonrequired Reading in the Time of COVID-19 (Volumes 2 and 3)” from Kasingkasing Press and in “Talinghaga ng Lupa: Mga Tula” by Gantala Press.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: